Ништо повеќе

{ февруари 2, 2010 @ 10:09 am } · { лично, поезија }
{ }

Theatre_by_Lurei_Stock

Мојата квалификација
за безгрешна тeатралност
е одамна веќе прочитана
во старата
енциклопедија за емоции и чувства
која ми ја подарија тие,
со безимено довикување
на сцена ,
на бина,
со аплауз-бурен,
со позитивна критика и
оцена недостижна за никој,
а јас глумецот,
актер избезумен,
само воздивнав и
и се изгубив во погледите
на мојата публика
несакајќи ништо повеќе!!!



8 коментари »

  1.   alter Said:

    on февруари 2, 2010 at 10:13 am

    i koga glumata ne mozes da ja odvois od vistinskite cuvstva..togas se prasvas kade si i koj si i zosto si i kaj sit rgnal… licnost ili masina…???

  2.   gocheska Said:

    on февруари 2, 2010 at 10:23 am

    … личност да :)

  3.   povtorno_silna Said:

    on февруари 2, 2010 at 11:56 am

    mmmmm me naezi da si znaes :)

  4.   gocheska Said:

    on февруари 2, 2010 at 12:01 pm

    Види вака можеби е помалку грубо а малку повеќе безобразно ама реалната состојба е таа – само поентата е кој има храброст или нема срам да си го признае тоа -ова … ;)

  5.   БЛОГЕРАЈ — Blog — втората - за сеќавање Said:

    on февруари 2, 2010 at 2:03 pm

    [...] Мојата квалификација за безгрешна татралност е одамна веќе прочитана во старата енциклопедија за емоции и чувства која ми ја подарија тие, со безимено довикување на сцена , на бина, со аплауз-бурен,… [...]

  6.   sneznobela Said:

    on февруари 2, 2010 at 2:30 pm

    Ах само воздивнав Браво и честито насловна ГУш

  7.   gocheska Said:

    on февруари 2, 2010 at 2:46 pm

    ….. фала ти снежнобела :) :) ама не-радо ја ставив оваа песна на блог ;)

  8.   machka Said:

    on февруари 2, 2010 at 3:42 pm

    татралност? коренот на ова е од татар или?

    зезање на страна, убаво доловено во стихови, навистина.

    поздрав!

{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI

Напиши коментар

You must be logged in to post a comment.